گفته‌اند كه اين چنين زن نه داخل بكر است و نه داخل غيربكر « 1 » . تتمّه : عادت مجتهدين اماميّه اين است كه در كتاب نكاح خصايص حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم مذكور مىكنند و اگرچه بعض از آنها دخلى به نكاح ندارد ، بنابراين اين بندهء دعاگو نيز در اين كتاب اقتدا به ايشان كرده آنها را مذكور مىسازد . بدان‌كه سى و سه چيز از خواصّ [ 1 ] آن حضرت است : اوّل : حلال بودن نكاح كنيزان به عقد دوام ، چه غير آن حضرت را جايز [ 2 ] است به دو شرط ؛ اوّل : قدرت نداشتن برزن آزاد خواستن . دوم : ترسيدن از افتادن در زنا . دوم : حلال بودن نكاح كردن زنان يهود و نصارى به عقد ، چه غير آن حضرت را جايز [ 3 ] نيست برقول بعضى از مجتهدين « 2 » . ) سوم : حرام شدن زنانى كه آن حضرت نگاه برايشان مىكرده و ايشان را مىخواسته برشوهران ايشان و واجب بودن طلاق دادن شوهران ايشان را ، و اين حكم بر طرف شده . چهارم : حلال بودن زياده از چهار زن خواستن چه غير آن حضرت را زياده بر چهار زن جايز نيست ، و اين حكم نيز نسبت به آن حضرت بر طرف شد « 3 » . ) پنجم : مخيّر بودن زنان آن حضرت در بودن نزد او يا مفارقت گزيدن از او به‌غير لفظ طلاق ، و زنان غير او بىطلاق مفارقت نمىتوانند كرد . ششم : حلال بودن نكاح كردن به لفظ هبه و وطى كردن بىمهر ، چه غير آن

--> [ 1 ] مجموع اين سى و سه امر محول از خواصّ محلّ تأمل است . ( تويسركانى ) [ 2 ] گذشت كه جواز بدون شرطين خالى از قوّت نيست هر چند مكروه است . ( يزدى ) [ 3 ] گذشت كه اقوى جواز است . ( يزدى ) ( 1 ) نيافتيم . ( 2 ) سيّدمرتضى ، انتصار : 279 . ابن ادريس ، سرائر 2 : 541 . شيخ مفيد ، مقنعه : 500 . ( 3 ) در يكى از نسخه‌ها اين چنين است : چه غير آن حضرت را زياده بر چهار زن جايز نبود ، و حرام بودن زياده بر نه زن خواستن و حرام بودن بدل كردن هر يك از نه زن به ديگرى و اين دو حكم نسبت به آن حضرت بر طرف شده .